Б.ДАМДИН-ОЧИР Ч.Лодойдамба гуайн “Тунгалаг тамир” романы Түгжил гэж хэн бүхний андахгүй дүр бий. “Хэдэн адсага”-наас болж Цахиур Төмөрийн ар нуруунд хутга зоодог хөгийн эрийн дүр л дээ. Дээхнэ бол иймэрхүү хүмүүс тун ховор байлаа. Одоо бол “ордон”-оор дүүрэн ийм хүмүүс хөлхдөг болсон байна. Улс төрийн хүрээнд гэсэн үг. Өчигдөрхөн тэврэлдээд, үнсэлцээд явж байсан эрс өнөөдөр нэг нь нөгөөгөө “түгжилдчихсэн” тууж явна. Өчигдөрхөн “...Дарга минь” гээд өмнө нь сөхөрч явсан нөхөр өнөөдөр “П... минь” гэх нь холгүй харааж загнаад явж байна. Улс төрд тахал шиг халдварлаж байгаа энэ араншин нийгмийг тэр чигээр нь хамрахад тун чиг ойрхон болсон байна. Энэ бол аюул. Саяхан Сүхбаатартын талбай дээрээс бөөнөөрөө тагтаа нисгээд “попорч” явсан МАН-ынхан өнөөдөр бие бие рүүгээ хор зуусан бор шувуу нисгээд сууцгааж байна. Саяхан Ерөнхийлөгчийн сонгуульд нэр дэвшсэн нэгийгээ бараг л “...Би энэ журмын нөхөртөө ханиасаа ч илүү итгэдэг” гээд зогсож байсан МАН-ынхан өнөөдөр нөгөөхөө “...Хамгийн аюултай дайсан” гээд зарлаж явна. Хэн нь үнэн, хэн нь худлаа ярьж, хэлж байгааг бүү мэд. Гэвч монгол хүний жудаг, чанар хаачив гэмээр болж байна. Уг нь бол арваад жилийн өмнөөс энэ намынхан лидерээ яг ингэж мөргөж, удирдлагын төвшинд олуулаа гарч ирсэн байдаг юм. Тэр нь явсаар үр дүн нь энэ. Бас “мөргөдөг”, “түгжилддэг” арга нь МАН-ыг нэлд нь бүрхэж, дээрээсээ доошоо халдварлаж байна. Хэдхэн сарын өмнө “...Сайд минь, дарга минь, таны минь туршлага хосгүй шүү” гээд олон нийтийн сүлжээгээр хошуу дэвсэж явсан дэд сайд залуу хүртэл энэ “өвчин”-д нэрвэгдсэн байна. Эр хүний хувьд, монгол хүний хувьд үүн шиг гутамшиг байхгүй. Эцэст нь ганц л үг үлдээе. Төрийг Түгжилүүд л гутаадаг юм. Эх сурвалж: www.polit.mn