-Өгүүллэг-

АЛЕСЬ КАРЛЮКЕВИЧ (Белорусийн зохиолч, сэтгүүлч)   Тимофей дөрвөн настай. Тэр сониучхан, аманцар нэгэн. Томчууд түүнийг дэндүү сониуч, дэндүү чалчаа гэх нь бий. Түүний ойрын хүмүүс ялангуяа, авга эгч Настя нь үүнийг муу юм биш гэж үзнэ. Эмээ өвөө хоёрт нь ч гэсэн хайртай ачийнх нь энэ зан бас таалагддаг. Нэг удаа аав ээж нь Тимофейг хоёр долоо хоногоос илүүгээр өвөө эмээгийнд нь үлдээхээр болжээ. Тэднээс гадна гэрт нь өвөөгийнх нь ээж, Тимофейгийн элэнц эмээ байдаг байлаа. Тэрээр хүүтэй хамт өдөржин зугаална. Эмэг тэгж боддог байсан уу эсвэл үнэхээр тийм байсан уу Тимофей түүний дэргэд болохоор номхон, чих зөөлөнтэй болно. Хэн хэн нь оролдох юмтай болохоор бие биедээ саад болдоггүй байсан болов уу. Үүнээс болж өвөө эмээ нь бүр их санаа зовдог нь харин үнэн. Ажлаа аль болох түргэн дуусгахыг хичээж, гэр рүүгээ гүйх нь халаг ирцгээнэ. Тимофей тэр хоёрын хэн хэнийг нь үүдний хонгилд угтана. Цоожны нүхэнд түлхүүр хэрхэн эргэх чимээнээр хэн нь түрүүлж ирснийг мэддэг гэж ярина. Өвөө эмээ нь хэдийгээр ийнхүү  санаа зовнидог ч цаанаа л нэг баяртай, аз жаргалтай байгаа нь илэрхий харагдана. Ач хүүгийн сэтгэл санаа ч бас сайхан байлаа. Тэдний эзгүйд ямар ч муу зүйл тохиолдсонгүй. Түүний хувцаслалт, гадаад байдал нь хүртэл Тимофей маш чухал ажилтай, завгүй байгааг илтгэнэ. Томчууд түүнээс яг одоо юу тоглож байгаа, аль тал руу дайсны цохилт хийж эсвэл хэнийг нь хамгаалахаар зэхэж байгааг нь асууж эс зүрхэлнэ. Өвөөгийн тэвчээр барагдаж чихэр, магадгүй бүр шоколад гаргаж ирэхээр халаасаа ухаж эхэлнэ. Эмээ нь голдуу ямар нэгэн жимс авчирна. Тэд гэртээ өөр өөр цагт ирдэг болохоор Тимофейгийн эхний үг нь: -Эмээ надад амттай бэлэг авчирсан. Амттай, том гадил. Бүр гурвын гурвыг шүү. Би хоёрыг нь аль хэдийнэ идчихсэн гэх ч юм уу, эсвэл: -Өвөө надад таван янзын чихэр, бас сникерс авчирсан гэх үг байна. Виктор өвөө эмээгээс нь хоцорч ирвэл Тимофей: -Өвөө та дандаа хоцорч ирэх юм. Тийм болохоор л таны бэлэг эмээгийнх шиг гоё амттай байхгүй байгаа юм гэж анхааруулахаа мартахгүй. Ачинцартайгаа нөхөрлөсөн нөхөрлөлд нь дээд оноо өгцгөөсөнд сэтгэл хангалуун байгаа  элэнц эмээ нь: -Хамгийн гол нь тийм ч хэрэгтэй эд биш. Өдөр болгон шоколад идээд байвал Тимкагийн шүд өвдөх болно хэмээн яриан дундуур орно. Виктор өвөө гомдож, троллейбус хэтэрхий удаан хүлээгээд харих гэж яарсандаа  хөлсний тэргэнд суугаад хэмээн өөрийгөө зөвтгөнө. Үнэндээ бол өдөр болгон шоколад идэх сайн гэж нэмж хэлэх хүсэл Тимофейд төрдөг ч эмээ нь үүнийг сонсоод хэрхэхийг мэддэг. Тэгээд ч эмээгийн маргааш авчрах бэлэг хүссэн зүйл байх эсэх нь эргэлзээтэй болохоор аль ч тохиолдолд маргадаггүй байлаа. Тэглээ гээд өвөөгөө итгэлтэй, найдвартай андуудын тооноос хасах нь харамсалтай болохоор Тимофей: -Өвөө, та маргааш яараа­рай. Хурдаараа өр­сөл­дөөд ялбал таны бэлэг хамгийн шилдэг нь  байх болно гэж тайвшрууллаа.   Орчуулсан  Б.Галаарид