Б.ДОЛЖИНЖАВ

Дайны дараах үеийн германчуудын аж амьдрал, тэр үеийн нийгмийн гажуудал, харгислал, зовлон, олон насны зөрүүтэй хайр дурлалын тухай өгүүлдэг Германы эрхзүйн профессор, шүүгч Бернхард Шлинкийн бичсэн “Уншигч” романы онцлох эшлэлүүдээс хүргэж байна. Энэ роман 1998 онд Германы Ханс Фалладагийн нэрэмжит нэр хүндтэй шагналыг хүртэж, “The New York Times” сонины шилдэг борлуулалттай номын жагсаалтыг тэргүүлсэн анхны Герман ном болсон юм.

-Эцэг эхээ хайрлах хүүхдийн хайр бол хариуцлага үл хүлээх цорын ганц хайр мөн болой.

-Энэ хорвоод илүү чухал юм юу ч үгүй мэт бид хоёр бие биенээ хайрласан тэр хэдэн хоног.

-Ерөөсөө амьдрал гэдэг оройтолт, алдагдал хоёроор дүүрэн болохоор надад гунигтай байсан юм.

-Тэгэхдээ “дэндүү оройтсон” гэж ерөөсөө байдаггүй, зөвхөн “оройтсон” л гэж байдаг. Ер нь “оргүйгээс оройтсон нь дээр байдаг юм болов уу?” Мэдэхгүй юм даа.

-Яагаад хамгийн сайхан үйл явдлууд хамаг нууц, цаад учир начир нь ил болохын цагт тэр сайн сайхнаа алддаг юм бэ?

-Аз жаргал төгсөхөд бид зовж шаналдаг учраас л амсаад өнгөрсөн аз жаргалдаа зарим дурсамж маань үнэнч байж чаддаггүй. 

-Зохих шийдвэр гаргахгүйгээр ямар нэг юм хийх явдал амьдралд минь олонтоо тохиолдож байсан бол дээрхийн эсрэгээр хатуу шийдчихсэн атлаа олон юмыг хийлгүй өнгөрч байсан.

-Ханна зориг гарган уншиж, бичиж сурах гэснээрээ жинхэнэ эрүүл саруул, хариуцлагатай хувь хүн болох алхамаа хийжээ.

-Бичиг үсэг мэддэггүй хүн өдөр тутмын амьдралдаа  ямар их хүндрэл бэрхшээл амсдагийг, юм болгон дээр урьд нь хийдэг байсан дадал зуршил болсон үйлдлээ л дагаж баримтлахад хүргэдэг итгэлтэй бус байдал байнга ноёлдгийг би мэдэж авсан юм.

Эх сурвалж:www.polit.mn